درخواست معرفت امام عصر از خداوند

درخواست معرفت آن حضرت از خداوند - عزّوجلّ - از وظايف مهمّ ما مى‏باشد ، زيرا كه علم با آموزش و درس خواندن بسيار نيست ، بلكه علم نورى است كه خداوند در دل هركس كه بخواهد هدايتش كند ، قرار مى‏دهد و هركه را خداوند هدايت كند ، هدايت يافته است. 
و در كافى از ابوبصير ، از حضرت ابوعبد اللَّه امام صادق‏عليه السلام آمده: درباره فرموده خداى - عزّوجلّ - : وَمَنْ يُؤْتَ الحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً ؛ و هركس كه حكمت به او داده شو د، خير بسيار به او داده شده . فرمود : يعنى طاعت خداوند و معرفت امام‏عليه السلام . (1)
و در همان كتاب از ابوبصير آمده ، كه گفت: حضرت ابوجعفر باقرعليه السلام به من فرمود : آيا امام خود را شناخته‏اى ؟ گويد : عرضه داشتم : آرى . به خدا سوگند ! پيش از آن‏كه از كوفه بيرون بيايم . فرمود : همين تو را كفايت مى‏كند . (2)
و در همان منبع، در خبر صحيحى از حضرت ابوجعفر امام باقر عليه السلام آمده كه فرمود : بلندى و ركن و كليد امر و درب اشيا و خشنودى خداى - تبارك و تعالى - بعد از معرفت او اطاعت امام است. (3)


ÇÏÇãå ãØáÈ...
+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  سه شنبه بیست و چهارم اسفند 1389 ;ÓÇÚÊ 12:49;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  5 نظر

 درخواست دیدار آن حضرت با عافیت و ایمان

اين‏كه از خداى عزوجل مسئلت نمايى كه ديدار مولايمان صاحب الزمان عجل اللَّه فرجه را در حال عافيت و ايمان به تو روزى فرمايد ، پس در اينجا دو مطلب مورد بررسى قرار مى‏گيرد :
يكى: إستحباب طلب نايل شدن به ديدار آن حضرت‏عليه السلام در زمان ظهورش از خداى منّان .
دوّم: اين‏كه از خداى متعال مسئلت نمايى كه آن ديدار را در حالى كه عافيت و ايمان داشته باشى به تو روزى فرمايد . و بر مطلب اوّل دلالت مى‏كند آنچه در دعاهايى كه امامان‏عليهم السلام به شيعيان تعليم فرموده‏اند تا در زمان غيبت خوانده شود آمده ، چنان‏كه در دعاى عهدى كه از امام صادق‏عليه السلام روايت گرديده چنين مى‏خوانيم: اَللَّهُمَّ أرِنِى الطَّلْعَةَ الرَّشيدَةَ وَالغُرَّةَ الحَميدَة؛ بار خدايا آن طلعت رشيد و آن چهره نازنين را به من بنماى... (1)
و در دعاى عَمْرى كه از حضرت صاحب الأمرعليه السلام روايت شده چنين آمده: اَللَّهُمَّ إنّى أسئَلُكَ أنْ تُرِيَنِى وَلِىَّ أمْركَ ظاهِراً نافِذَ الأمْرِ؛ (2) بار خدايا از تو مسئلت دارم كه ولّى امرت را به من بنمايى در حالى كه فرمانش نافذ باشد
و دعاهاى ديگرى كه ذكر آن‏ها موجب طولانى شدن سخن مى‏شود ، اضافه بر اين‏كه اين امر از لوازم محبّت ايمان است ، زيرا كه هر دوستى اشتياق دارد كه هر در لحظه دوست و حبيب خويش را ببيند ، و در اين باره به هر چه در توان دارد توسُّل مى‏جويد ، و از جمله آن وسايل دعا و مسئلت است كه كليد هر خير  و بركت و وسيله رسيدن به هر مهم و حاجت مى‏باشد.


ÇÏÇãå ãØáÈ...
+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  چهارشنبه هجدهم اسفند 1389 ;ÓÇÚÊ 12:27;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  یک نظر

در بیان چگونگی  تعظیم آن مواقف و مشاهد

 اشاره به آنچه تعظيم كردن به آن حاصل مى‏گردد ، در اينجا مى‏گوييم : ضابطه آن است كه هر آنچه تعظيم آن مواقف و مشاهد بر آن صدق كند ، و تحت عنوان تجليل و توقير و گراميداشت صاحبان آن‏ها داخل گردد ، از نظر شرع محبوب و راجح است ، به دلايلى كه در مبحث اول ذكر و بيان كرديم ، خواه بدانيم كه آن امر به حسب شرع تعظيم است يا در نظر عُرف . 
گونه اوّل : مانند نماز و ذِكر و دعا ، كه از آيات و رواياتى است كه بر استحباب نماز تحيّت ، و ذكر در مساجد دلالت دارند مى‏فهميم كه تعظيم مسجد به اين‏ها و امثال اين‏ها حاصل مى‏گردد ، پس بر استحباب اين امور دلالت مى‏كند آيه : فِي بُيوتٍ أذِنَ اللَّه أنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيها اسْمُهُ. (1)
گونه دوّم : مانند زينت كردن و بوسيدن و پاى برهنه در آن‏ها داخل شدن و امثال اين‏ها ... و به آنچه ياد كرديم ظاهر شد كه هرگاه كسى يكى از اين امور كه عنوان تعظيم آن مشاهد و مواقف بر آن‏ها صدق مى‏كند را نذر نمايد ؛ نذرش صحيح است ، به جهت ثبوت رُجحان آن‏ها به آنچه بيان داشيتم ، و مخالفت با آن حرام ، و اگر بر خلاف نذرش عمل كرد كفّاره بر او واجب مى‏شود ، پس جاى تأمل در اين نيست كه نذر چراغ روشن كردن در مواقف امامان‏عليه السلام و در مجالسى كه منتسب به ايشان است ، و بر منابرى كه ناقب و مصايب ايشان بر آن‏ها ياد مى‏شود ، چنين نذرى منعقد مى‏گردد ، برخلاف تصور بعضى از اهل وسواس يا قصور از درجات تحصيل و خداى تعالى حق را مى‏گويد و او است كه به راه راست هدايت مى‏كند. اكنون كه اين مطلب را دانستى بعضى از اقسام تعظيم و تجليل را براى تذكُّر خودم و خواهران و برادران ايمانى‏ام ياد مى‏آورم :


ÇÏÇãå ãØáÈ...
+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  دوشنبه شانزدهم اسفند 1389 ;ÓÇÚÊ 13:40;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  یک نظر

دادخواهی و توجه نمودن و عرض حاجت بر آن حضرت

 آن جناب فريادرس خلق است ، چنان‏كه در زيارتى كه از حضرتش روايت گرديده آمده است ، و دادرس كسى است كه از او دادخواهى كند - همان‏گونه كه در جريان ابوالوفاء آمده ، و در بحار و غير آن روايت شده است - و آن حضرت‏عليه السلام: حصار محكم امت و فريادرس هر بيچاره درمانده و پناه گريختگان و نجات دهنده بيمناكان و نگهبان مصونيّت خواهان است - چنان‏كه درباره آن جناب و پدران معصومش وارد شده در دعايى كه از امام زين العابدين‏عليه السلام در ايّام ماه شعبان راويت گرديده است . (1)
‏ و در زيارت جامعه چنين آمده: فازَ مَنْ تَمَسَّكَ بِكُمْ وَأَمِنَ مَنْ لَجَأَ إِلَيْكُمْ؛ هر كس به شما تمسّك جست رستگار و پيروز شد و هر كس به شما پناه آورد از كج‏روى و بدبختى هر دو سراى ايمن گشت. (2)
‏ و شواهد بسيار ديگرى بر اين مطلب هست ، بلكه مى‏توان گفت: وظيفه رعيّت - چنان‏كه در احوال عموم مردم مى‏بينيم - آن است كه در مهمّات و جهت دفع دشمنانشان در هر زمان به رئيس خود مراجعه كنند ، همچنان كه همواره اين عادت و شيوه اهل ولايت و عرفان بوده است ، كه شكوه‏ها و حوايج خود را بر امامانِ خودعليهم السلام عرضه مى‏نموده‏اند ، چنان‏كه براى پژوهنده در اخبار و آثار ايشان روشن و واضح است.
‏ بلكه مى‏توان گفت: از جمله فوايد وجود امام‏عليه السلام و وظايف و شيوه‏ها و مناصب او - چنان‏كه از روايات ظاهر مى‏شود - كمك كردن به بيچارگان و دادرسى پناهندگان است.


ÇÏÇãå ãØáÈ...
+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  یکشنبه پانزدهم اسفند 1389 ;ÓÇÚÊ 13:17;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  بدون نظر

خیرخواهی برای آن حضرت

 در كافى به سند صحيحى از حضرت ابوجعفر باقرعليه السلام آمده كه: رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: خداى عز و جل به هيچ دوست خود كه جانش را به اطاعت و خيرخواهى امامش به زحمت انداخته نظر نيفكند مگر اين‏كه او در رفيق اعلى دسته پيغمبران و صدّيقان و شهدا و صالحين كه در بهشت قرين هم باشند با ما باشد. (1)
و در همان كتاب به سند صحيح يا موثَّقى همچون صحيح از حضرت ابى عبداللَّه امام صادق‏عليه السلام آمده كه: رسول خداصلى الله عليه وآله در مسجد خيف براى مردم سخنرانى كرد و فرمود: خداوند خُرّم بدارد بنده‏اى را كه سخن مرا بشنود و آن را در دل جاى دهد و حفظ نمايد و به كسى كه آن را نشنيده برساند ، كه بسا كسى حامل فقه است ولى فقيه نيست ، و بسا كسى معارف و دستورات فقهى را به فقيه‏تر و داناتر از خودش برساند ، سه چيز است كه دل هيچ فرد مسلمانى در آن‏ها خيانت نكند؛
اخلاص عمل براى خدا ، و نصيحت و خيرانديشى براى امامان و پيشوايان مسلمين ، و ملازمت جماعت آن‏ها ، زيرا كه دعوت آنان فراگيرنده است هر آن‏كه را به دنبال ايشان باشد . مسلمانان برادرند ، خونشان برابر است و كم‏ترين افرادشان در برقرارى پيمانشان كوشش مى‏نمايد. (2)
و در همان كتاب در حديث مرسلى از مردى از قريش روايت آمده كه گويد: سفيان ثورى به من گفت: مرا به خدمت جعفر بن محمدعليهما السلام ببر . مى‏گويد: با او به خدمت آن جناب رفتيم ولى وقتى رسيديم كه سوار مركبش شده بود . سفيان عرضه داشت: اى اباعبد اللَّه! خطبه‏اى كه رسول خداصلى الله عليه وآله در مسجد خيف فرموده است ، برايمان بازگو كن.


ÇÏÇãå ãØáÈ...
+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  چهارشنبه یازدهم اسفند 1389 ;ÓÇÚÊ 13:29;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  2 نظر

خوشحال کردن مومنین

 اين كار مايه سرور و خرسندى مولايمان صاحب الزمان‏عليه السلام مى‏باشد، و خوشحال كردن مؤمنين هم با كمك كردن آن‏ها به وسيله مال انجام مى‏شود ، و هم با كمك كردن به بدن ، و گاهى با برآوردن حوائج و برطرف كردن غصه‏هاى آنان ، و با وساطت و شفاعت در حق ايشان ، و به وسيله دعا كردن در حق آنان ، و يا احترام نمودن آن‏ها ، و هم با يارى خاندان و فرزندان ايشان ، و نيز با قرض دادن به آن‏ها ، يا به تعويق انداختن مطالبه قرض‏هايى كه بر عهده آن‏ها است ، و يا به غير اين‏ها از گونه‏هاى خرسند نمودن مؤمنين كه بر پويندگان آن راه‏ها پوشيده نيست ، پس هرگاه مؤمن محب اهل البيت‏عليهم السلام با انجام دادن اين كارها نيّت مى‏كند كه حضرت صاحب الأمرعليه السلام را خوشحال و مسرور نمايد به آن ثواب نايل مى‏آيد ، اضافه بر ساير ثواب‏هاى بزرگى كه براى خوشحال كردن مؤمنين مهيّا گرديده است . و بر آنچه توجه داديم دلالت مى‏كند روايتى كه در كافى از امام صادق‏عليه السلام آمده كه فرمود: كسى از شما نپندارد كه چنان‏كه مؤمنى را شاد و مسرور نمايد تنها او را شادمان كرده، بلكه واللَّه ما را خوشحال ساخته بلكه سوگند به خدا رسول خداصلى الله عليه وآله را خوشحال نموده است. (1)
و در همان كتاب به سند خود از امام صادق‏عليه السلام آمده كه فرمود: هر كس مؤمنى را شاد نمايد رسول خداصلى الله عليه وآله را مسرور نموده ، و هر كس بر رسول خداصلى الله عليه وآله سرور وارد كند آن سرور را به خداوند رسانيده و همين‏طور است هر كه بر مؤمن اندوهى وارد كند. (2)
و در همان كتاب در خبر صحيحى از آن حضرت‏عليه السلام آمده كه فرمود: خداوند - عزّوجلّ - به داوود عليه السلام وحى فرستاد كه : همانا بنده‏اى از بندگان من حسنه‏اى به جاى مى‏آورد پس بهشت خود را بر او مباح مى‏سازم ، داوود عرضه داشت : پروردگارا آن حسنه كدام است؟ خداوند فرمود : بر بنده مؤمنم سرورى وارد نمايد هرچند به وسيله يك دانه خرما باشد . داوود گفت : پروردگارا سزاوار است هركه تو را شناسد اميدش را از تو قطع نكند. (3)
و روايات در اين باره بسيار است، و آنچه ياد كرديم براى اهل بصيرت كافى است .

  1- اصول كافى، 189/2.
2- اصول كافى، 192/2.
3- اصول كافى، 189/2.

برگرفته از سایت مهدی نت

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  سه شنبه دهم اسفند 1389 ;ÓÇÚÊ 16:10;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  یک نظر

 

خشوع دل هنگام یاد آن حضرت

نرمش دل براى ياد آن حضرت ، و اهتمام به آنچه مايه خشوع و نرمى دل مى‏شود به وسيله مراقبت ، و شركت در مجالس دوستان آن جناب ، و يادآورى حقوق و مصايب او ، و دورى از آنچه سبب قساوت و سختى دل مى‏شود ، و بركنار ماندن از مجالسى كه مايه حسرت و پشيمانى است ، چنان‏كه در فرموده خداى تعالى: أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَما نَزَلَ مِنَ الحَقِّ وَلا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الكِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَيْهِمُ الأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ؛ (1)
آيا هنگام آن نرسيده كه آن‏هايى كه ايمان آورده‏اند دل‏هايشان به ذكر خداوند خاشع گردد ، و به آنچه از حق فرود آمده دل بسپارند ، و مانند كسانى نباشند كه پيش‏تر كتاب براى‏شان آمد يهودى و نصارى و مدت بر آنان به درازا كشيد ، پس دل‏هاى‏شان قساوت گرفت و بسيارى از آنان فاسق شدند.
روايت آمده كه: اين آيه در مورد جريان حضرت قائم‏عليه السلام نازل شده ، و تأويل آن در زمان غيبت جارى مى‏گردد ، و منظور از مدّت دوران غيبت مى‏باشد. (2)

  1- سوره حديد، آيه 16.
2- البرهان، 291/

برگرفته ا ز سایت مهدی نت

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  دوشنبه نهم اسفند 1389 ;ÓÇÚÊ 13:14;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  یک نظر

خدمت به حضرت

 از وظايف مؤمنان ، خدمت به امام زمان (ع) است 0 ملائكه وانبياء خدمت به آن حضرت را افتخار خود مى دانند وپيامبر بزرگى همچون خضر(ع) در خدمت ايشان هستند.
امام صادق (ع) نيز مى فرمايند: اگر او را درك مى كردم ، در تمام دوران زندگى ام به او خدمت مى نمودم . (1)
خدمت به حضرت مهدى (ع) از راه خدمت به دوستان ، پيروان وشيعيان او به دست مى آيد . رفع حوائج ودفع مشكلات وحل وفصل امور آن ها در حقيقت خدمت به آن حضرت است.
هم چنين برپايى محافل ومجالس ذكر ، تأليف يا نشركتب مهدوى ، بناى حوزه هاى علميه و ... خدمت به آن بزرگوار به حساب مى آيد .
مصاديق خدمت به امام (ع) بسيارندكه بايد با قصد و نیت خدمت به آن حضرت انجام گيرند .

1- بحا رالانوار ج 51 ص 148.

برگرفته از سایت مهدی نت

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  یکشنبه هشتم اسفند 1389 ;ÓÇÚÊ 18:55;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  یک نظر

حفظ زبان از غیر یاد خداوند و مانند آن

و اين كار هرچند كه در هر زمان خوب و پسنديده است ولى چون انسان در زمان غيبت حضرت صاحب الزمان‏عليه السلام بيشتر در معرض خطر و زيان و فتنه و امتحان است ، اهتمامش به اين امر مؤكَّدتر و مهم‏تر از ساير زمان هاست .
شيخ صدوق در كتاب كمال الدين در خبر صحيحى از جابر از مولايمان حضرت ابوجعفر باقرعليه السلام روايت آورده كه فرمود: زمانى بر مردم فرا مى‏رسد كه امام آگن‏ها از نظرشان غايب مى‏شود ، خوشا به حال آن كسانى كه در آن زمان بر امر ما ثابت بمانند ، كم‏ترين چيزى كه از ثواب به آن‏ها مى‏رسد اين‏كه خداوند جل جلاله آنان را ندا مى‏كند و مى‏فرمايد: اى بندگان و كنيزان من به سرّ من ايمان آورديد و غيب مرا باور داشتيد ، پس بشارت باد شما را به نيكى و ثواب از من كه شما به حق بندگان و كنيزان من هستيد ، از شما مى‏پذيرم و شما را عفو مى‏كنم و گناهانتان را مى‏آمرزم و به سبب شما باران به بندگانم مى‏رسانم و بلا را از آن‏ها دفع مى‏كنم ، اگر شما نبوديد عذاب خود را بر آن‏ها نازل مى‏كردم. جابر گويد: عرضه داشتم: اى زاده رسول خداصلى الله عليه وآله بهترين كارى كه مؤمن در آن زمان انجام دهد چيست؟ فرمود: حفظ زبان و خانه نشينى. (1)


ÇÏÇãå ãØáÈ...
+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  چهارشنبه چهارم اسفند 1389 ;ÓÇÚÊ 13:44;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  5 نظر

هفده ربیع الاول، میلاد بهانه خلقت ، حضرت ختمی المرتبت ، آخرین فرستاده نور حضرت محمد امین المصطفی (ص)  و  سالروز طلوع خورشید پرفروغ آسمان علم الهى و برگیرنده نقاب از چهره حقایق، قرآن ناطق امام جعفر صادق علیه السلام را به محضر امام عصر ارواحنا له الفداه ،  مقام معظم رهبری و تمام مسلمین و شعیان جهان تبریک و تهنیت عرض می نمایم .

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  یکشنبه اول اسفند 1389 ;ÓÇÚÊ 18:22;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  3 نظر