زرتشت و بشارت موعود

در منابع زرتشتيان تصريحات بسيارى به ظهور حضرت مهدى ارواحنا له الفداء شده است كه قسمتى از آن ها را در اين جا مى آوريم : در كتاب زند كه از كتب مقدسه زرتشتيان است ، درباره انقراض اشرار و وراثت صلحا مى گويد : لشكر اهريمنان با ايزدان ، دايم در روى خاكدان محاربه و كشمكش دارند و غالباً پيروزى با اهريمنان باشد ، امَا نه به طورى كه بتوانند ايزدان را محو و منقرض سازند ، چه در هنگام تنگى از جانب اورمزد كه خداى آسمان است به ايزدان كه فرزندان اويند يارى مى رسد و محاربه ايشان نه هزار سال طول مى كشد. آنگاه پيروزى بزرگ از طرف ايزدان مى شود و اهريمنان را منقرض مى سازند ، و تمام اقتدار اهريمنان در زمين است و در آسمان راه ندارند ، و بعد ازپيروزى ايزدان و برانداختن تبار اهريمنان ، عالم كيهان به سعادت اصلى خود رسيده ، بنى آدم بر تخت نيكبختى خواهند نشست. [1]

ادا مه در ادامه مطلب


ÇÏÇãå ãØáÈ...
+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  یکشنبه بیست و سوم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 19:19;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  4 نظر

به سویت آمدم، خود مرا خواندی.
زمین خوردم،خودت دستم را گرفتی.
در مرداب گناه غوطه ور بودم، خودت نجاتم دادی.
با بدان همنشینی کردم، تو مرا با خود رفیق نمودی.
و اینک،
در کنارت هستم.
هر چند نمی بینمت، باورت کرده ام.
باغ خاطراتم را وقف تو نموده ام.
نگاه خیره ام را دخیل تو ساخته ام.
خلوت دلم را آشیانه ی تو قرار داده ام.
انتهای رویاهایم را به شب وصل تو پیوند زده ام
و...
سکوتم را بهانه ی شنیدن صدایت دانسته ام.
ای مهربانترین ابر،
شبنم محبتت را از گلبرگ دلم دریغ نکن و ببار بر من،
ای کریمی از خاندان کریمان.

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  جمعه بیست و یکم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 18:48;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  بدون نظر

گفتم:

از خدا می خواهم... یعنی از خودت می خواهم مرا ببخشی!  گفت : پس بخشش را از من بخواه و بعد توبه کن. (هود/90) گفتم : با این همه آلودگی و گناه ... چه کنم؟ گفت : مگر نمی دانی خداست که توبه را از بندگانش قبول می کند؟ (توبه/104) گفتم : با این همه گناه چه طور توبه کنم؟ گفت : من آمرزنده ی گناه و پذیرنده ی توبه ام. (مومن/3) گفتم : برای کدام گناهم می توانم توبه کنم؟ گفت : من همه ی گناهان را می بخشم. (زمر/53) گفتم : یعنی مطمئن باشم؟ گفت : جز من چه کسی است که گناهان را می بخشد؟ (آل عمران/135) گفتم : چرا ، چرا در مقابل حرف هایت همیشه مثل یخ آب می شوم؟ توبه می کنم ، توبه! گفت : من ، هم توبه کنندگان را و هم کسانی را که پاک اند دوست دارم. (بقره/222) گفتم : پروردگارم! من جز تو کسی را ندارم. گفت : آیا من برای تو کافی نیستم ؛ (زمر/36) گفتم : در برابر این همه محبتت چه کنم ؛ گفت : مرا یاد کن. (احزاب/41) ماه خوبیه تا از خدا طلب بخشش کنیم

*****

خدایا مرا ببخش

به خاطر تمام لحظه هایی که تو با من بودی و من فکر می کردم تنها هستم

به خاطر تمام ثانیه هایی که منتظرم می ماندی و من نمی آمدم ؛ مرا ببخش

به خاطر تمام روزهایی که تو برای من بهترین ها را خواستی و من برای رسیدن به بدترین ها ناامیدت کردم

به خاطر تمام درهایی که کوبیدم و هیچ کدام در خانه ی تو نبود ؛ مرا ببخش

به خاطر تمام لحظه هایی که ماهی قلب من خلاف جریان مسیر تو حرکت می کرد و پرنده ی روح من پرواز نمی کرد و در آسمان رسیدن به تو گم نمی شد

مرا ببخش ؛ به خاطر تمام گله هایم مرا ببخش

مهربان من! می دانم اگر تو دستم را نگیری ، هیچ کس دستم را نخواهد گرفت...

مهربان من! خطاها و گناهان ، لباس خوارى و ذلت بر من پوشانیده...

مهربان من! دورى از تو جامه عجز و بینوایى بر تنم انداخته...

مهربان من! جنایت بزرگ (پرستیدن هواى نفس) مرا دل مرده کرده

مهربان من! با لطف و کرمت این دل مرده ام را زنده کن ، اى مقصد و مقصود و مطلوب و آرزوى قلبی من...

مهربان من! قسم به عزتت که من کسى که گناهانم را ببخشد غیر تو نمى شناسم...

مهربان من! پس اگر تو مرا از درگاهت برانى دیگر به چه کسی پناه ببرم؟

مهربان من! از تو می خواهم اى بخشنده گناه بزرگ و اى پیوند دهنده ی هر استخوان شکسته ! که گناهان مهلک خطرناکم را ببخشى ...

مهربان من! زشتی هاى پنهانى فضاحت آورم را بپوشان و مرا در عرصه قیامت از نسیم خوش عفو و عنایتت جدا مساز ...

مهربان من! سایه ابر رحمتت را بر سر گناهان من بینداز و باران لطف و محبتت را بر عیوب و پلیدیهاى اعمالم بباران ...

مهربان من! آیا بنده گریخته به جایى جز به درگاه مولایش می تواند برود؟ یا از خشم و غضب مولایش غیر او کسی می تواند حمایتش بکند؟

مهربان من! خدایا اگر پشیمانى از گناه توبه است قسم به عزتت که من از پشیمانانم ...

مهربان من! اگر استغفار و طلب آمرزش کردن موجب محو گناه است ، پس من از آمرزش طلبانم...

یا مجیب

دعایم را مستجاب کن و از امیدى که به لطف تو دارم محرومم نگردان و توبه‏ام قبول فرما و خطاهایم به کرم و رحمتت محو گردان اى مهربانترین مهربانان عالم.

برگرفته از مناجات التائبین امام سجاد (علیه السلام )

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  پنج شنبه بیستم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 22:17;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  بدون نظر

هندوها و بشارت موعود
در كتاب هاى مذهبى مقدسى كه در ميان هنديان به عنوان كتاب هاى آسمانی شناخته شده و آورندگان اين كتاب ها به عنوان پيامبر شناخته مى شوند ، تصريحات بسيارى به وجود مقدس مهدى موعود ارواحنا له الفداء و ظهور مبارك آن حضرت شده است كه قسمتى از آن ها را مى آوريم : دركتاب اوپانيشاد كه يكى از كتب معتبره و از منابع هندوها به شمار مى رود ، بشارت ظهور مهدى موعود ارواحنا له الفداء چنين آمده است : "اين مظهر ويشنو مظهر دهم در انقضاى كلى يا عصرآهن ، سوار بر اسب سفيدى ، در حالى كه شمشير برهنه درخشانى به صورت ستاره دنباله دار در دست دارد ، ظاهر مى شود و شريران را هلاک مى سازد.

در كتاب باسك كه از كتب مقدسه آسمانی هندوهاست ، بشارت ظهور حضرت ولى عصر ارواحنا له الفداء چنين آمده است دور دنيا تمام مى شود . پادشاه عادلى در آخرالزمان ، كه پيشواى ملائكه و پريان و آدميان باشد و حق و راستى با او باشد و آن چه در دریا و زمين ها و كوه ها پنهان باشد ، همه را به دست آورد و از آسمان ها و زمين و آن چه باشد خبر مى دهد و از او بزرگ تر كسى به دنيا نيايد.

در كتاب پاتيكل نيز كه از كتب مقدسه هندويان است ، بشارت ظهور حضرت چنين آمده است : چون مدت روز تمام شود ، دنياى كهنه نو شود و زنده گردد ، و صاحب ملك تازه پيدا شود؟ از فرزندان دو پيشواى بزرگ جهان كه يكى ناموس آخرالزمان و ديگرى صديق اكبر يعنى وصی بزرگتر وى كه پشن نام دارد و نام آن صاحب ملك تازه راهنما است . به حق پادشاه شود و خليفه رام باشد و حكم براند و او را معجزه بسيار باشد.... در اين بشارت ، مقصود از ناموس آخرالزمان پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم است. پشن نام هندى حضرت على علیه السلام است صاحب ملك تازه ، حضرت ولى عصر ارواحنا له الفداء است و راهنما نام مبارك حضرت مهدى ارواحنا له الفداء است و كله رام به لغت سانسكريتى ، نام اقدس حضرت احدیت است.

دركتاب وشن جوك نيز بشارت به ظهور حضرت آمده است : آخر دنيا به كسى برمى گردد كه خدا را دوست مى دارد و از بندگان خاص او باشد و نام او خجسته و فرخنده باشد. دركتاب دید كه از كتب مقدسه هنديان است آمده كه : پس از خرابى دنيا ، پادشاهى در آخرالزمان پيدا شود كه پيشواى خلايق باشد و نام منصور باشد و تمام عالم را بگيرد و به دين خود در آورد ... در كتاب دادتگ نيز آمده است : بعد از آن كه مسلمانى به هم رسد ، در آخرالزمان ، و اسلام در ميان مسلمانان از ظلم ظالمان و فسق عالمان و برطرف شود و دنيا مملو از ظلم و ستم شود. دست حق به در آيد و جانشين آخر ممتاطا [1]ظهوركند و شرق و مغرب عالم را بگيرد.

و دركتاب ريگ و دا آمده است كه : ويشنو در ميان مردم ظاهر مى گردد ... او از همه كس قوى تر است ... در يك دست ويشنو نجات دهنده شمشيرى به مانند ستاره دنباله دار و در دست ديگرش انگشترى درخشنده دارد ، هنگام ظهور وى ، خورشيد و ماه تاريك مى شوند و زمين خواهد لرزيد.

دركتاب شاكمونى نيزكه ازكتب مقدسه هنديان است آمده : پادشاهى و دولت دنيا به فرزند سيد خلايق دو جهان گشن بزرگوار تمام شود ، و اوكسى باشدكه بركوه هاى مشرق و مغرب دنيا حكم براند و فرمان كند ، و بر ابرها سوار شود و فرشتگان ، كاركنان او باشند دين خدا يك دين شود و زنده گردد و نام او ايستاده باشد و خداشناس باشد. گشن در لغت هندى نام پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم است و حضرت مهدى الزمان ارواحنا له الفداء به نام ايستاده و خداشناس مى خوانند. [2] 
 
[1] در زبان هندى به معنى محمد، است.
[2] اديان و مهدويت محمد بهشتى ص 16 ظهور حضرت مهدى ارواحنا له الفداء ازديدگاه اسلام مذهب و ملل جهان، هاشمی شهيدى ص302.
برگرفته از سایت مهدی نت
+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  پنج شنبه بیستم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 20:3;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  بدون نظر

سوره هود

آيه86 بقيت الله خير لکم ان کنتم مؤمنين....

يكتا بازمانده خدا براى شما بهتر است ، اگر مؤمن هستيد.

امام باقر علیه السلام در تأويل اين آيه شريفه مى فرمايد : "هنگامى كه مهدى ظاهر شود... اولين سخنى كه بر زبان مباركش جارى مى شود اين آيه شريفه است "[1]

[1] بحارالانوار ج52 ص 192

برگرفته از سایت مهدی نت

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  چهارشنبه نوزدهم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 19:8;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  بدون نظر

صلوات امام رضا

در فضیلت ماه ذی القعده و به خصوص روز زیارتی امام رضا (علیه السلام) مطالبی را در ادامه مطلب بخوانید .


ÇÏÇãå ãØáÈ...
+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  سه شنبه هجدهم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 22:16;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  بدون نظر

سوره نور

 روايت شده از جابر بن عبدالله انصارى كه گفت: در مسجد كوفه داخل شدم، در حالى كه اميرالمؤمنين علیه السلام با انگشتان مبارك خود مى نوشت و تبسم مى فرمود.

گفتم: يا اميرالمؤمنين علیه السلام چه چيز شما را به خنده آورده است؟

فرمود: عجب دارم از آن كه اين آيه را مى خواند، ولى به حق، به آن معرفت ندارد.

گفتم: كدام آيه فرمود: الله نور السَموات و الارض، تا آخر مثل نوره كمشكوة، "مشكوة" محمد صلی الله علیه و آله و سلم است .

فیها مصباح، منم مصباح .

زجاجة الزجاجة حسن و حسين علیه السلام هستند.

كانهاكوكب درى على بن الحسين علیه السلام.

ويوقد من شجرة مباركة محمد بن على علیه السلام است.

زيتونه، جعفر بن محمد علیه السلام است

لا شرقیه موسى بن جعفر علیه السلام است.

ولا غربیه على بن موسى الرضا علیه السلام است.

یكاد زيتها يضء محمد بن على علیه السلام است.

لو لم تمسسه نار على بن محمد علیه السلام است .

نور على نور حسن بن على علیه السلام است.

ويهدى الله لنوره من يشاء قائم مهدى ارواحنا له الفداء است . [1]

در پاره اى از اخبار معراج آمده است كه نور آن حضرت، در عالم اظله ميان انوار ائمه علیه السلام مانند ستاره اى درخشان بود در بين سايركواكب .[2]

[1] سوره نور. نجم الثاقب باب دوم

[2] همان

برگرفته از سایت مهدی نت

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  سه شنبه هجدهم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 18:16;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  بدون نظر

سوره نصر

فتح از القاب حضرت و به معناى پيروزى است.

روايت است كه در آيه شريفه اذا جاء نصر الله والفتح[1] مراد از فتح، قائم ارواحنا له الفداء است.

[1]سوره نصر، آیه 1

برگرفته از سایت مهدی نت

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  شنبه پانزدهم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 20:34;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  بدون نظر

 

سوره نساء

 آيه 159: و ان من اهل الکتاب الا ليومنن به قبل موته و....

و هيچ يك از اهل كتاب نيست جز اين كه پيش از مرگ ، به او ايمان مى آورد.

درباره ضمير "مَوتهِ " دو احتمال است؟ يكى اين كه به اهل كتاب برگردد و ديگر اين كه به حضرت عيسى علیه السلام بنابر احتمال اول ، معناى آيه شريفه اين است كه "احدى از اهل كتاب نيست جز اين كه پيش از مرگ ، به حضرت عيسى علیه السلام ايمان آورد" و بنابر احتمال دوم ، معناى آيه چنين خواهد بود احدى از اهل كتاب نيست جز اين كه پيش از مرگ حضرت عيسى علیه السلام به او ايمان خواهد آورد. " برخى از مفسران اهل سنت كه احتمال اول را برگزيده اند ناچار شده اند كه توجيهات عجيبى را در مورد آيه شريفه ملتزم شوند ، ولى بنا بر احتمال دوم ، معناى آيه بسيار روشن است . چون طبق عقيده قطعى مسلمانان ، حضرت عيسى علیه السلام هنوز زنده است و پس از ظهور حضرت بقية الله او نيز از آسمان نازل شده و از ياران و اصحاب آن حضرت خواهد بود [1] و چون به حضرتش اقتدا مى نمايد ، نصارى نيز به جهت اقتداى حضرت عيسى علیه السلام به حضرت صاحب الامر ارواحنا له الفداء در نماز ، به آن حضرت ايمان مى آورند و يهود نيز به حضرت مهدى ارواحنا له الفداء مى گروند.

[1]تفسير درالمنثور، ج2 ص 427.

برگرفته از سایت مهدی نت

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  پنج شنبه سیزدهم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 17:22;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  بدون نظر

سوره ملک

ماء معین از القاب حضرت مهدى ارواحنا له الفداء و به معناى آب روان در زمين است [1] .

در قرآن آمده است : قل ارايتم ان اصبح ماؤکم غورا فمن ياتيکم بماء معين [2] بگو اگر آب هاى سرزمين شما فرو رفت ، چه كسى براى شما آب روان مى آورد؟

از امام رضا علیه السلام درباره اين آيه سؤال شد ، حضرت فرمودند : "مأوكم يعنى ابوابكم "كه مراد از آن امامان هستند كه هركدام ابواب الهى بين او و خلق اويند [3]. اگر هركدام از اين درهاى رحمت الهى بسته شود ، سرچشمه حيات معنوى انسان بسته مى شود.

امام محمد باقر علیه السلام نيز در تأويل آيه محل بحث مى فرمايد: آين آيه درباره امام قائم ارواحنا له الفداء نازل شده است. مي گويد : اگر امامتان از شما غايب گردد و ندانيد كجاست چه كسى براى شما امام مى فرستد كه اخبار زمين و آسمان و حلال و حرام خدا را براى شما بياورد

سپس فرمود: سوگند به خدا ، تأويل اين آيه نيامده و سرانجام خواهد آمد [4]

در روايتى است كه عمار از پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم سؤال كرد كه مهدى كيست؟ حضرت فرمودند: اى عمار خداوند تبارك و تعالى با من پيمان بسته كه از صلب حسين ، نه امام بيرون آورد ، و نهمين آن ها از مردم پنهان مى شود سپس همين آيه را تلاوت كردند و فرمودند: غيبتى طولانى دارد ، به گونه اى كه گروهى از عقيده شان بر مى گردند وگروه ديگر ثابت قدم مى مانند پس وقتى آخر الزمان شود ، خروج كند و دنيا را پر از قسط و عدل مى كند ، همان طوركه از ظلم و جور پر شده است. بنابر اين ظاهر آيه مربوط به آب جارى است كه مايه حيات موجودات زنده است و باطن آيه مربوط به امام علم و عدالت جهان گستر اوست كه آن نيز مايه حيات جامعه انسانى [5]

اما وجه تشبيه آب به امامان معصوم اين است كه همان طور كه آب رحمت الهى و مايه حيات مادى انسان ها است و بدون آب نمى توان زندگى كرد ، امامان معصوم نيز رحمت خداوند و وسيله اى براى وجود حيات روحانى انسان ها و سلامت جامعه اند.

به همين جهت در حديثى است كه ابو حمزه از امام صادق علیه السلام سؤال كرد: آيا زمين بدون امام باقى مى ماند؟ حضرت فرمود: اگر زمين بدون امام باشد ، آن را فرو مى برد [6] آب وسيله اى براى زدودن پليدى هاى درونى و شرك و جهل وگناه است. آب با فرو رفتن در زمين در آن ذخيره مى شود تا با برنامه ريزى دقيق موجودات زنده از آن بهره مند شوند. حضرت مهدى ارواحنا له الفداء نيز با غيبت خود ذخيره اى براى جهانيان است تا با ظهور خود در موقع مناسب ، دنيا با بهره گيرى از وجودشان ، راه تكامل و معنويت را پيش بگيرد و مردم به سعادت برسند .

البته بايد توجه داشت كه آب پنهان در زمين ، بدون تلاش و تحمل رنج و زحمت به دست نمى آيد. هرگاه انسان احساس تشنگى كند و در زمين ، آبى براى آشاميدن نيابد ، براى رسيدن به آب هاى زيرزمينى به حفر چاه و قنات مى پردازد. ظهور حضرت مهدى اروحنا له الفداء نيز زمانى تحقق مى يابدكه مردم مشتاق عدالت شوند و با تلاش خود مقدمات آن را فراهم كنند. در اين ميان فقط مؤمنان واقعى هستند كه فقدان وجود آن حضرت را احساس مى كنند و تشنه وصال اويند. همچنان كه امام رضا علیه السلام مى فرمايد: چه بسيارند مؤمنان اندوهگين و بسيار تشنه كه هنگام فقدان آن آب روان غمناك هستند [7].

[1] نجم الثاقب باب دوم

[2]سوره ملک 30

[3]بحار الانوار ج24ص100

[4]تفسيرنورا لثقلين ج 5؟ ص 387.

[5]تفسير نمونه ج24ص360

[6]كافى، ج 1، ص 179.

[7]بحار الانوار ج52ص28

برگرفته از سایت مهدی نت

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  یکشنبه نهم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 14:15;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  یک نظر

سوره مریم

سعد بن عبدالله قمى مى گويد : به امام عصر ارواحنا له الفداء عرض كردم : اى فرزند رسول خدا تأويل آیه كهيعص[1] چيست؟ فرمود : اين حروف از اخبار غيبى است خداوند زكريا را از آن مطلع كرده و بعد از آن ، داستان آن را به حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم بازگفته است...

داستان از اين قرار است كه: زكريا از پرورد گارش درخواست كرد كه "اسماء خمسه طیبه را به وى بياموزد.

خداوند ، جبرئيل را بر او فرو فرستاد و آن اسماء را به او تعليم داد.

زكريا چون نام هاى محمد ، على ، فاطمه و حسن علیه السلام را ياد مى كرد ، اندوهش برطرف مى شد وگرفتارى اش از بين مى رفت. و چون حسين علیه السلام را ياد مى كرد ، بغض و غصه ، گلويش را مى گرفت و مى گريست و مبهوت مى شد.

روزى گفت : بارالها چرا وقتى آن چهار نفر را ياد مى كنم ، آرامش مى يابم و اندوهم برطرف مى شود؟ اما وقتى حسين را ياد مى كنم ، اشكم جارى مى شود و ناله ام بلند مى گردد؟ خداى تعالى او را از اين داستان آگاه كرد و فرمود : كهيعص كاف اسم كربلا و هاء رمز هلاکت عترت طاهره است ، و ياء نام يزيد ظالم بر حسين علیه السلام و عين اشاره به عطش و صاد نشان صبر او است .

زكريا وقتى اين مطلب را شنيد ، غمگين شد و تا سه روز از عبادتگاهش بيرون نيامد ، و به كسى اجازه ندادكه نزد او بيايد . گريه و ناله سر داد و چنين نوحه كرد : بار الها از مصيبتى كه براى فرزند بهترين خلايق خود ، تقديركرده اى دردمندم. خدايا آيا اين مصيبت را بر آستانه او نازل مى كنى؟ آیا جامه اين مصيبت را بر تن على و فاطمه مى پوشانى آیا اين فاجعه را بر ساحت آنان فرود مى آورى؟ بعد از آن گفت : بارالها فرزندى به من عطا كن تا در پيرى چشمم به او روشن شود و او را وارث و وصی من قرار ده آنگاه مرا دردمند او گردان همچنان كه حبيبت محمد را دردمند فرزندش گرداندى .

خداوند ، يحيى را به او بخشيد و او را دردمند وى ساخت. و دوره حمل يحيى شش ماه بود و مدت حمل امام حسين علیه السلام نيز شش ماه بود و براى آن نيز قضيه اى طولانى است [2] .

آيه 75 : حتی اذا راوا ما يوعدون اما العذاب واما الساعة ...."،؟ يعنى : تا وقتى آن چه به آنان وعده داده مى شود : يا عذاب يا قيامت را ببينند امام صادق علیه السلام فرمودند : منظور از ساعة ، قيام قائم است. [3]

[1] سوره مریم، آیه1

[2] كمال الدين ج2 ص 420.

[3]بحارالانوا ر، ج 51ص63

برگرفته از سایت مهدی نت

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  شنبه هشتم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 17:45;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  بدون نظر

سوره مائده

مائده سفره آراسته به طعام را گويند.

در روايت است كه وقتى حضرت مهدى ارواحنا له الفداء ظهور مى كند ، زيورهاى بيت المقدس ، تابوت سكينه ، مائده بنى اسرائيل و ... را بيرون مى آورد.

هنگامى كه ياران خاص عيسى علیه السلام گفتند : اى عيسى بن مريم آيا خداى تو مى تواند ، خوانى را از آسمان بر ما فرود آورد ، عيسى علیه السلام گفت : از خدا بترسيد و پس از آن همه آيات و بينات ، بهانه نگيريد. اگر به راستى ايمان آورده ايد ؟ گفتند : مى خواهيم از آن بخوريم و دلهایمان يك جهت شود و بدانيم كه تو در دعوى رسالتت به ما راست گفتى و بر آن گواه باشيم.

عيسى علیه السلام گفت : بار پررودگارا سفره اى را از آسمان فرو فرست كه ما را و مردمان پس از ما را ، عيد بود و از سوى تو نشانى باشد و تو بهترین روزى دهندگانى خداوند فرمود : من آن را به شما خواهم فرستاد ، ولى پس از آن ، اگر كسى كافر گشت وى را عذابى كنم كه هيچ كس را آن چنان عذاب نكرده باشم [1] دانشمندان در اين مائده اختلاف كرده اند كه آيا فرود آمده يا نه. حواريون ، پس از آن كه آن شرط سخت و سنگين را مترتب بر آن دانستند ، از خواسته خود دست برداشتند ، ولى صحيح آن است كه مائده نازل شد اول به دليل اين كه خداوند فرمود : "انى منزلها" و وعده خدا تخلف ناپذير است ، دوم به دليل ديگر اخبار مستفيضه كه از پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم و تابعين در اين باره آمده است. دركيفيت آن نيز اختلاف است .

از عمار ياسر از حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم آمده كه آن مائده ، نان وگوشت بوده است.

ابن عباس گفته : حضرت عيسى علیه السلام به آنان گفت : سى روز روزه بداريد ، آن گاه هر چه از خدا بخواهيد شما را مى دهد. آنان روزه را به انجام رساندند و ملائكه ، هفت گرده نان و هفت ماهى آوردند و همه مردم از آن خوردند تا سير شدند.

اين قول از امام باقر علیه السلام نيز نقل است. قتاده گفته است كه : هر صبح و شام ، آن مائده بر ياران عيسى علیه السلام نازل مى شد [2]

[1]سوره مائده، 112.

[2]معارف و معاريف ج 9 ص 3.

برگرفته از سایت مهدی نت

+ äæÔÊå ÔÏå ÏÑ  چهارشنبه پنجم مهر 1391 ;ÓÇÚÊ 11:31;  ÊæÓØ بنفشه کامرانی ;  بدون نظر